Το 1932 οι Esterid και Emil Voder ,στην Γαλλία, επεξεργάστηκαν μια ειδική μέθοδο παροχετευτικού χειροπρακτικού λεμφικού
μασάζ εφαρμόζοντάς το στα διογκωμένα λεμφικά γάγγλια του λαιμού σε
ασθενείς με χρόνιες παθήσεις έχοντας μεγάλη επιτυχία.
Εκείνα
τα χρόνια το λεμφικό σύστημα ήταν άγνωστο και δύσκολο να εξερευνηθεί με
αποτέλεσμα να χρειαστεί πολύς χρόνος, έρευνα και μελέτη πριν ακόμα το
χειροπρακτικό λεμφικό μασάζ να γίνει γνωστό και να καθιερωθεί τόσο στον
αισθητικό τομέα όσο και στην φυσικοθεραπεία.
Η λέμφος, σήμερα, θεωρείται σαν την πιο ζωτική πηγή ενέργειας και υγείας όλου του οργανισμού καθώς επίσης αποτελεί και σπουδαίο αμυντικό
σύστημα κατά των ιών , των μικροβίων και των μολύνσεων και λοιμώξεων.
του οργανισμού από την στιγμή την οποίαν το λεμφικά κύτταρα
(λεμφοκύτταρα) είναι υπεύθυνα στον σχηματισμό των αντισωμάτων
